Úr Garðabænum er það helst að frétta að byggingaframkvæmdir ganga vel.  Á fimmtudaginn komu stafsmenn Eikas (fyrirtækisins sem við kaupum „hyttuna“ frá) í skoðunar/afmælisferð til Íslands.  Á laugardeginum var planið hjá þeim að fara „The Golden Circle“ og kíkja á „hyttuna“.   Við ákváðum að taka vel á móti þeim, þar sem spáin var leiðinleg fyrir laugardaginn þ.e. rigning og þeir að koma við hjá okkur eftir að hafa rölt um á Geysi og skoðað Gullfoss fannst okkur upplagt að taka á móti þeim með íslenskum Thule bjór og Opal snafs.   –(Þegar ég var að taka okkur til hér á föstudagskvöld datt upp úr einkadótturinni „mamma af hverju ertu með flúorglös“ (ekki vissi ég að snafsaglösin hétu flúrorglös“)).  
Við gamla settið grínumst nú með það hvort það sé ekki spurning um að fara að bjóða ferðamönnum uppá „The Golden circle delux pakka“ með stoppi í „hyttunni“. J

Á laugardeginum klukkan 13:30 renndi svo rútan í hlað og út stigu 14 norðmenn með myndavélar og videóvélar og tóku myndir í gríð og erg af „hyttunni“.  Veitingarnar hittur heldur betur í mark – eða ekki,  það voru drukknir 4 bjórar og nokkrir snafsar , sem betur fer hafði ég sett ljósavélina í gang og hellt uppá kaffi  og skellt á brúsa því þeir voru mun kaffiþyrstari. 

Forsjórinn bauð okkur svo með fyrirtækinu út að borða um kvöldið í Perluna sem var upplifun svo maður taki nú vægt til orða.   Við vorum þarna eins og áður segir með 14 norðmönnum  þ.e. 16 manna hópur,  það var búið að ákveða réttina fyrirfram þar sem þetta var hópur. Þjónninn kom svo og tók drykkjarpöntun, þegar hún var búin að standa við borðið og segja nokkrum sinnum „anyone care for some wine with the meal“ var mér alveg hætt að lítast á blikuna og stakk bara upp á að hún rölti hringinn og tæki niður drykki, ein hjón pöntuðu vínflösku og einn maður pantaði sér einn bjór, restin pantaði bara kók með matnum,  shitturinn hvað gerir maður í svona stöðu, við ákváðum að segja bara what the hek og  pöntuðum sitt hvort rauðvínsglasið.   Sölumaðurinn „Okkar“ sló á létta strengi,- skondið hvernig lífið tekur óvæntar beygjur, við að vafra á netinu,skoðum hús í Noregi og fáum svo allt fyrirtækið í heimsókn, forstjórinn sagði m.a. s. að við værum nú „part of the Eikas family“ enda einu viðskiptavinirnir sem hafa farið út að borða með öllu fyrirtækinu. J

 Nokkrum borðum frá okkur sátu svo smiðirnir okkar, þeir ákváðu að taka sér frí um helgina, kíkja á næturlífið , bláa lónið og fleira.   Skondið hvað heimurinn er lítill !!!

Gleymdi alveg að segja ykkur frá vonbrigðum mínum með smiðina, ég búin að bíða í allan vetur eftir mínum fjallmyndalegu smiðum, vöðvastæltum með smá grásprengt hár.  Tilbúin að vera fyrir austan öll kvöld með dökk sólgleraugu svo það væri nú ekki of áberandi þegar ég væri að stara á þá, en nei, nei fæ ég svo ekki  bara 3 börn á aldrinum 21-24 ára – og ekki einu sinni vöðvastælta. L  Spurning hvort þetta eru ekki vörusvik.  Hmmmmmm.   Ég er bara eins og mamma þeirra þ.e. kippi þvottinum með mér þegar ég fer í bæinn og hendi í vél og skila svo öllu saman brotnu og fínu nokkrum dögum seinna.

En þeir vinna rosa vel, allir gluggar komnir í á neðri hæðinni og eru byrjaðir að klæða að utan svo ég get nú ekki kvartað.

Knús á línuna

Við vorum að vinna í sveitinni um daginn.
Áður en við fórum af stað þá var ég búin að smyrja nesti fyrir okkur gamla settið og setja heitt vatn á brúsa, þegar kom að kaffi tíma heyrði ég smiðina tala um  “að fara að hella uppá” ég botnaði ekkert í því hvað þeir voru að tala um og hélt þetta væri eitthvað djók í þeim.

Ég blandaði mér svo bara mitt neskaffi, mér var svo allri lokið þegar annar smiðurinn náði í kaffivél í bílinn stillti henni upp á kork stæðuna, ræsti rafstöðina og hellti svo uppá.   Tal þeirra var s.s. ekkert “djók”.   Algjör snilld.

Þegar kom svo hádegismatur þá var mér allri lokið þegar ég fór að finna matarilm í loftinu, ég náði ekki að átta  mig á lyktinni og skyldi þetta bara ekki.  Ástæðan reyndist vera sú að þessir snillingar voru  þá með örbylgjuofn í bílnum hjá sér og voru búnir að hita sér sitt hvorn 1944 réttinn, s.s. margréttað í sveitinni. - Við gamla settið settumst svo hjá þeim og átum okkar samlokur.

Eftir þetta er svo bara skotið  á mig að það sé ekkert því til fyrirstöðu að maður mæti með vöfflujárnið, maður bara ræsi rafstöðina og vaski svo upp þegar heim er komið.  

 

Sælar mínar kæru og til hamingju með tveggja ára plokkafmælið!

Af bissnessvonabíinu er það helst að frétta að hún var úrskurðuð nær dauða en lífi í heilsufarseftirliti bankans um daginn. Kemur svosem ekkert á óvart í ljósi þeirrar misþyrmingar sem líkami og sál hafa orðið að þola í leitinni að heimsfrægð innan fjármálageirans undanfarin misseri. Líkast til kominn tími á að opna afmælisgjöfina frá sjálfri mér sem einmitt inniheldur nýtt og heilbrigðara líf á léttum og leikandi hlaupanótum með viðeigandi reglubundinni slökun og gæðastundum með fjölskyldu og vinum, hollum mat og almennri lífsgleði. Það er nú samt einhvern veginn svo að afmælispakkann fékk ég afhentan fyrir rúmum mánuði síðan en hef þó ekki gefið mér tíma til svo mikið sem að lesa á kortið fyrr en í dag. Batnandi fólki er best að lifa segir einhvers staðar og aldrei að vita nema gjöfin eigi eftir að slá í gegn.

En hvað um það. Auðnutittlingarnir tísta úti í garði, vorlaukarnir gægjast upp úr frostbarinni moldinni og lífið er í sjálfu sér voðalega ljúft. Sakna ykkar þó doldið og held að það sé tilvalið að við hittumst í K4 og kveðjum veturinn yfir léttum kvöldverði á miðvikudagskvöldið næsta. Hvað segið þið um það?

Kossar og knús
Annan

Jæja þá eru börnin komin í páskafrí. Í dag ákvað prinsessan að baka, kveikir á ofninum og byrjar að hræra deig,  hmmm hvaða lykt er þetta.   Jú jú mamman hafði skellt páskaeggjunum sem þau fengu á páskaeggjarmóti í föstudaginn inn í bakarofninn á laugardagsmorgun áður er farið var í Bláfjöllin, (svona svo þau bráðnuðu ekki í sólinni á eldhúsborðinu (eins og um páskana 2004) svona litu þau út þegar þeim var bjargað.

Rob Lowe í Ríkissjónvarpinu á fimmtudagskvöldum. Alltaf sami sjarmörinn! 
...og já... Einar er í útlandinu!

Frábærar aðstæður á skíðasvæðinu, endalaus snjór og fullt fullt af troðnum brautum. Rokkhátíðin Aldrei fór ég suður, Þorgeir Ástvalds og Raggi Bjarna á veitingastaðnum við Pollinn (hótelinu), myndlistasýning, ljósmyndasýning, trúbadorar á hverju strái, göngubingó, border-cross mót (brettamót) fyrir börnin okkar og unglingana, páskaeggjamót fyrir þau litlu og Garpamót fyrir okkur, Rocky Horror sýning Mennskælinga, Dimmalimm hans Elvars Loga og Gísli Súrsson, Skíðanótt, böll, gönguskíðaferðir á Hornströndum, gönguferð í Jökulfjörðum, furðuföt og grillaðar pylsur í Tungudal, nammiregn og fleira og fleira og fleira...........................
Allir ættu að finna eitthvað við sitt hæfi. Nú er bara að skella sér í geymsluna og finna skíðin og skóna og róta í fataskápnum eftir balldressinu og koma svo............

P.S. Ef einhvern prjónanna vantar gistingu þá er nóg pláss í Hafraholtinu.

Hlakka til að sjá ykkur

Við hjónakornin skruppum til Akureyrar um síðustu helgi. Fórum á jasstónleika á Græna hattinum á föstudagskvöldinu og Fló á skinni á laugardagskvöldinu. Á laugardeginum hafði minn maður pantað handa mér nudd í Átaks-húsinu og það er sko eitthvað sem ég get mælt með. Húsið er ofsalega fallegt og notalegt. Fyrst fór ég í gufu og heita pottinn, sem nota bene er staðsettur úti, ofan á þaki hússins með útsýni í allar áttir. Því næst fær maður heitan bakstur á axlirnar og heitt fótabað með e-m söltum svo 15 mínútum áður er nuddið hefst og boðið að drekka. Eftir klukkutíma nudd svífur maður út, til búinn í hvað sem er.... nema kannski að horfa á fótbolta eins og Kjartan stakk upp á. Skannaði svo 5 myndlistasýningar í Listagilinu og þræddi nokkrar búðir. Ekki slæm helgi....

Blessaðar allar og takk fyrir síðast alltaf jafn gaman að hitta ykkur...ég vona að þú hafir náð að klára verkefnið Magga mín...

Sjáumst fljótlega

Ragnhildur

Ótrúlegt hvað það er notalegt að fá snjó eftir alla þessa rigningu. Það verður svo bjart úti, öll umhverfishljóð temprast, loftið miklu tærara og svo vaknar einhver gömul nostalgía innra með mér. Þegar ég er búin að skafa Yarisinn á morgana, þakka ég oft mínu sæla að ég þurfi að mæta klukkan sjö í vinnuna því ég þarf að komast á ferðinni í gegnum suma skaflana og þá er eins gott að  ekki séu margir á ferli. Það er svo stutt síðan kerran okkar straujaði bílana hjá nágrönnunum... he, he. Annars er ég búin að mæta tvisvar á hlaupaæfingu hjá þessum fræga Álfatúnshóp. Ótrúlegt að ég láti hafa mig út í svona vitleysu. Pína sig áfram með blóðbragð í munni og verki í vöðvum. Þetta er svo mikið ekki ég.... að ég hef eiginlega lúmskt gaman af þessu.Jæja, hafði það sem allra best og hlakka til að hitta ykkur hjá Ragnhildi á fimmtudaginn.

Synir mínir eru duglegir að koma sér í blöðin, hér er Magni Jóhannes að renna sér í brekkunni við Torfnes í morgun.

Ég á ótrúlega fyndna mömmu, þegar hún keypti bílinn sinn fyrir nokkrum árum komumst við að því að ekki er hægt að opna skottið á honum þegar bíllinn er í gangi.  Einhverntímann var ég að argast yfir þessum óþægindum þegar ég fékk bílinn lánaðan en þá sagði mamma "já en þetta er til að það sé ekki hægt að ræna bílinn á ferð"

Eins og þið vitið er ég ákaflega stolt af sonum mínum.

Hér er Andri Pétur að keppa í Samfés á Ísafirði og var í þriðja sæti.

Anna says: er þetta Ragnhildur

ragnhildur says: já eg heiti það enn veit ekki hver þú ert

Anna says: þetta er nú bara ég - hún Guðbjörg Anna

Anna says: hvernig er heilsan?

ragnhildur says: fin eg veit samt ekki hver þú ert

Anna says: þá ert þú ekki Ragnhildur

Anna says: nema þú sért ekki Reynisdóttir

ragnhildur says: jú ragnhildur guðrún

Anna says: aha

ragnhildur says: ekki reynisdóttir

Anna says: og hvernig í ósköpunum ætli þú hafir ratað inn á msn-ið mitt

ragnhildur says: veit ekki eða hvernig þú inná mitt þú ert búin að vera það lengi

Anna says: ha ha ha -- einhver mistök - ætli ég blokki þig þá bara ekki og biðji þig vel að lifa

ragnhildur says: jú jú sama hér held eg ,bið að heilsa þér þá

Loksins þegar Ragnhildur loggaði sig inn - þá var hún sumsé ekki rétt Ragnhildur! Er búin að taka Ragnhildi út af kontaktalistanum mínum! Vil bara mína Ragnhildi.

Respect,
Anna í netheimum

......